logo
Poniedziałek, 18 czerwca 2018 r.
imieniny:
Elżbiety, Marka, Pauli, Elżbiety, Grzegorza – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

ISMCH

___________________
 
 reklama
 

Refleksja maryjna

W Magnificat Maryja potwierdza to, co utajone


Jest prawdą, jak informują egzegeci, że Magnificat nie został skomponowany przez Maryję, ale przez Łukasza, że jest składanką ze Starego Testamentu i bazuje na pieśni Anny i kilku innych utworach. To prawda. Ale to nie znaczy, że Maryja go nie śpiewała. Jako przykładna córka Izraela dobrze znała Biblię. Jednakże, jeśli umieści się obok siebie teksty Starego Testamentu i Magnificat, odnajdziemy podobne wyrażenia, ale słowa będą nowe. Maryja posługuje się takimi słowami: "rozprasza, strąca, syci", natomiast zwroty Micheasza wyrażające nadzieję przyszłego zbawienia brzmią: "Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość. Co przysiągłeś przodkom naszym" (Mi 7, 20). Teraz obietnice wypełniły się, teraz wszystko zostało podarowane. Co się wydarzyło? Jezus gościł dopiero kilka dni w łonie Matki, ciąża Maryi nie była jeszcze widoczna. Oznacza to, że Magnificat jest pieśnią wiary, potwierdzającą to, co niewidoczne. Maryja, tak jak swego czasu Mojżesz, mówi i działa w wierze, jakby również i Ona "widziała Niewidzialnego" (Hbr 11, 27). Przed Janem Chrzcicielem to Ona jest pierwszą prorokinią Nowego Testamentu, która głosi w wierze wypełnienie się zbawienia, przybycie Boga i Jego obecność. W Ewangelii odnajdziemy pokorne i proste prorokowanie Maryi w obecnym już Królestwie.

G. Blaquiere


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

 

Patron Dnia



Św. Grzegorz Barbarigo
 
biskup

Św. Grzegorz Barbarigo urodził się w roku 1625 w bardzo starej i znamienitej rodzinie weneckiej. Wyróżniwszy się podczas studiów, poświęcił się potem karierze dyplomatycznej, by w końcu zostać księdzem. Wkrótce papież Aleksander VII mianował go pierwszym biskupem Bergamo. Później obdarzono go godnością kardynała i powierzono rządy nad diecezją padewską. Mądrze i z głębokim zrozumieniem pasterzował swemu ludowi. Pracował nieprzerwanie nad przeprowadzeniem reform, ustanowionych przez sobór trydencki. Dzięki jego wysiłkom seminaria w Bergamo i w Padwie bardzo rozwinęły swoją działalność. W Padwie założył także bibliotekę i drukarnię. Zmarł w roku 1697.

jutro: św. Romualda

wczoraj
dziś
jutro