…stań w obecności Boga, który jest Ojcem pełnym miłości i miłosierdzia. Powiedz: Boże mój, wierzę w Ciebie, ufam Ci i chcę Cię miłować. Ty mnie widzisz, Ty mnie słyszysz, Ty znasz najlepiej moje życie, wiesz o mnie wszystko. Zmiłuj się nade mną!

Zajrzyjmy w głąb naszego serca i odpowiedzmy sobie szczerze, czy jesteśmy zadowoleni ze sposobu, w jaki zarządzamy świętym czasem niedzieli? Być może niedziela to ten jedyny czas w ciągu tygodnia, kiedy mamy szansę usłyszeć coś ważnego, co Bóg chce nam przekazać, to okazja, by spokojnie porozmawiać z najbliższymi i tak zaplanować te wolne chwile, aby były one źródłem siły i radości dla wszystkich. 

Bycie życzliwym, empatycznym i po prostu naturalnym nic nie kosztuje nas, a dla drugiego człowieka może być iskrą zmieniającą życie... O roli empatii lekarza w odzyskiwaniu zdrowia po zabiegach operacyjnych kręgosłupa oraz o balansowaniu między życzliwością a rutyną z drem Krzysztofem Łokasem, chirurgiem kręgosłupa, rozmawia Dorota Mazur OV.

Nie możemy zrzucić z siebie odpowiedzialności za zdrowie całego Ciała Chrystusa – Kościoła. Oskarżaniem, niecierpliwością i wszelkimi postawami mędrkowania z boku bynajmniej nie dbamy o Jego zdrowie. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus wskazuje na jedyną możliwą leczniczą postawę: „w sercu Kościoła mej matki, będę miłością”. 

Każdy z nas na drodze swojej duchowości dotyka tematu nawrócenia, ale też wielkiego zagubienia. Dziś cywilizacja kontestuje jakiekolwiek przejawy życia wewnętrznego. Pewnego rodzaju szamotanina z samym sobą, rzucanie się od skrajności do skrajności nie sprzyjają mądremu i realnemu poszukiwaniu prawdy o Bogu.

O radości płynącej z adoptowania dzieci z domu dziecka; miłości, która otworzyła przed nimi możliwości rozwoju, ale także o trudnościach wynikających z dziecięcej traumy ks. Radosławowi Warendzie SCJ opowiadają Anna i Zbigniew, rodzice adopcyjni Kasi i Dawida.

Przypowieści tak często wykorzystywane przez Jezusa w nauczaniu, oprócz pozytywnej zachęty, aby człowiek żył we współpracy z Bogiem i przybliżenia znaczenia rzeczywistości królestwa niebieskiego, spełniają funkcję prorocko aktualną i prorocko eschatologiczną. Prorocko aktualną w tym sensie, że Bóg w każdym pokoleniu ludzkim i w historii każdego człowieka wychodzi ku stworzeniu rozumnemu z wołaniem i zaproszeniem: przyjdź do Mnie i zaangażuj się w sprawy mojego królestwa.

„Gdzie jest Bóg Twój” (Ps 42,4) – pyta psalmista. W postchrześcijańskim czasie, w którym przyszło nam żyć, niewielu już ludzi zadaje sobie pytanie o Boga. Czy dzisiaj takie pytanie ma jeszcze jakikolwiek sens? Wydaje się, że świat doskonale obchodzi się bez Boga. Stanowi On tylko uciążliwy balast, którego trzeba się bezwzględnie pozbyć. Niewątpliwie nieobecność Boga w świecie współczesnym stanowi wyzwanie i trudną próbę dla naszej wiary. To człowiek odwraca się od Boga... 

Historia tego maronickiego mnicha ciągle się dzieje, mimo iż od jego śmierci upłynął już czas kilku pokoleń. Z pewnością żyjący w jego czasach zakonnicy, którzy nadali mu za życia tytuł cudotwórcy i uzdrowiciela, w obliczu pośmiertnych znaków mieliby nie lada kłopot, by we właściwy sposób wyrazić prawdę o jego świętości… A tę prawdę daje nam odczuć sam święty, z którego ciała wydobywa się pachnąca ciecz, po dziś dzień inspirująca pielgrzymów przybywających do sanktuarium św. Charbela w Annaya.

Jeden denar był w czasach Pana Jezusa dziennym wynagrodzeniem za pracę robotnika. Sześć tysięcy denarów odpowiadało co do wartości jednemu talentowi. Zadłużony sługa, który winien był dziesięć tysięcy talentów, nigdy nie byłby w stanie spłacić tak wielkiego długu. To wyolbrzymienie ma ukazać wielkie miłosierdzie Boga, który wyciąga nas z rzeczywistości grzechu, jeśli oddamy Jemu należną cześć i tak jak ów sługa wyznamy: Okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam.