logo
Sobota, 18 września 2021 r.
imieniny:
Ireny, Irminy, Stanisława, Józefa – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Konrad Zaborowski SDS
Duchowość - Co to w ogóle jest?
Apostoł Zbawiciela
 


 Duchowość chrześcijańska jest miejscem spotkania Pana Jezusa Chrystusa, Zbawiciela świata. Zaczyna się wówczas, gdy odczuwamy pragnienia duszy dążącej do Boga. Inaczej mówiąc, jest to sposób modlitwy, rozmowy z Panem Bogiem. Rozwija się poprzez wewnętrzną czujność i ludzką samoświadomość, a wyraża się we wrażliwości na poruszenia duchowe. Jest zaproszeniem, jakie nieustannie kieruje do nas Pan Jezus, aby dbać o swoje wnętrze i wypływać na głębię.
 
Małe ćwiczenie
 
Duchowość – co to jest? Każdy, kto tylko trochę się zastanowi nad znaczeniem tego pojęcia, zaczyna rozumieć. Ale gdy trzeba coś powiedzieć, przychodzi to z trudem, o ile w ogóle jest możliwe. Paradoksalnie, każdy jednak wyczuwa, czym jest duchowość. Gdy siedzisz sam w cichym pokoju i zaczynasz myśleć o sobie i o Bogu, wówczas podczas każdego oddechu czujesz, że potrafi sz myśleć, odczuwać, zastanawiać się nad sensem życia. Spróbuj zrobić to teraz, jako takie małe ćwiczenie na początek. Nabierz powietrza i oderwij na chwilę wzrok od tekstu. Usiądź w ciszy, pomyśl o swojej duszy, o Bogu. Zrób to właśnie teraz. W tej chwili! Zacznij wsłuchiwać się w ciszę. Poczułeś? To jest miejsce dla duchowości. Tak się rozpoczyna. Jednak w dużej części zależy od Twojej wrażliwości.
 
Co to jest duchowość?
 
Zagadnienie duchowości wydaje się skomplikowane i proste jednocześnie. Z jednej strony można się łatwo domyślić, na co wskazuje (samo słowo przywołuje każdy temat związany z ludzką duszą), z drugiej natomiast trudno określić, gdzie i kiedy można o niej mówić. Duchowość jest częściej nierozumiana niż rozumiana. Przez większość ludzi kojarzona jest z czymś mglistym, trudnym, tajemniczym. W jakiejś mierze można się z tym zgodzić, jednak nie jest to cała prawda, a jedynie potoczne rozumienie tego słowa. Niewystarczające, bo nie do końca prawdziwe. Jak jest naprawdę?
 
Duchowość to życie wewnętrzne człowieka, a przede wszystkim jego życie duchowe. Oznacza to, że duchowość najmocniej wyraża się w życiu duchowym. W jej zakresie mieszczą się: nawrócenie, świętość, modlitwa, pokuta, post, asceza, mistyka oraz poruszenia i pragnienia wewnętrzne. Obejmuje całość życia duchowego wraz z jego praktyką i doświadczeniem mistycznym. W chrześcijaństwie dojrzała duchowość staje się przejawem wiary w Jezusa Chrystusa. Proces duchowy prowadzi ostatecznie do świętości, czyli zjednoczenia z Bogiem. Duchowość stanowi zatem miejsce i sposób, w których człowiek rozwija swoją osobowość i wiarę, krocząc ku Bogu.
 
Dlaczego duchowość jest ważna dla człowieka?
 
Aby lepiej zrozumieć, czym jest duchowość, trzeba się zastanowić nad podstawowym pytaniem: „kim jest człowiek?”. Wobec współczesnej nauki i rozwijającej się technologii łatwo zagubić sens życia. Nasza wiedza o świecie staje się coraz obszerniejsza, jednak pytanie o człowieka i sens jego życia nie traci na swojej aktualności. Najłatwiej porównuje się człowieka do zwierzęcia. Co więcej, wiele się czyni, aby zatrzeć różnicę pomiędzy ludźmi a zwierzętami. Czy jednak zwierzęta mogą mieć swoją duchowość?
 
Człowiek od najmłodszych lat stawia rozmaite pytania. Poznaje świat, przygląda się, a gdy go coś zaciekawi – pyta. Proces ten nie zanika z upływem lat. Każde naukowe odkrycie rozpoczyna się od zaciekawienia jakimś zjawiskiem i od postawienia odpowiedniego pytania. Można stwierdzić, że człowiek jest otwarty na świat – i to przede wszystkim odróżnia go od zwierzęcia. Człowiek ma świat, podczas gdy każdy rodzaj zwierząt jest ograniczony do właściwego swemu gatunkowi środowiska. Zwierzęta zauważają w swoim otoczeniu jedynie to, co ma znaczenie dla ich gatunku. Cała reszta nie jest w stanie ich zainteresować. Zachowanie zwierząt ograniczone jest ich środowiskiem. Co innego człowiek. W jego zasięgu jest cały świat, posiada go i chce go poznawać. Czyli, mówiąc inaczej, poznaje i wie, że poznaje. Pracuje i wie, że pracuje. Odpoczywa i wie, że odpoczywa. W ten sposób budzi się jego samoświadomość, a wraz z nią ludzka duchowość. Dzięki duchowości człowiek góruje nad całym światem i całkowicie przewyższa wszystkie zwierzęta.
 

 
1 2 3  następna
Zobacz także
Dariusz Piórkowski SJ
Wniebowstąpienie opisane na początku Dziejów Apostolskich jest ostatnim „wstąpieniem” Chrystusa do nieba. I różni się od poprzednich. Czym? Tym, że do tej pory Chrystus starał się pokazać uczniom, czym jest zmartwychwstanie i co ono oznacza, ożywiał ich wiarę. Podczas ostatniego „wstąpienia” apostołowie otrzymują dodatkowo specjalne zadanie: Mają być świadkami Chrystusa na całej ziemi.
 
Dariusz Piórkowski SJ

Milczenie jest sposobem działania Boga, który wytycza człowiekowi drogi do przejścia. Jest ono czymś zupełnie różnym od milczenia naturalnego, czyli przestrzeni ciszy wolnej od jakichkolwiek dźwięków, jak również od milczenia psychologicznego, które wyraża się poczuciem satysfakcji.

 
Dariusz Piórkowski SJ

Pustynia, choć bezwodna, upalna dniem i lodowata nocą, była jednak w paradoksalny sposób gościnna. Szczególnie dla tych, którzy szukali ucieczki przed prawem lub pragnęli odnaleźć Boga. Pierwszych mnichów wyprowadziło na pustynię Słowo. Jak choćby św. Antoniego, który po usłyszeniu podczas liturgii: „Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i (…) pójdź za Mną” (Mk 10,21), pozbył się majątku i zaczął życie pustelnicze. Polegało ono na postach, czuwaniach oraz innych praktykach ascetycznych i rozważaniu Słowa.

 
___________________
 
 reklama