Bernadety, Julii, Benedykta, Biruty, Erwina – wyślij kartkę
___________________
Komentarz liturgiczny
Poznać przodków Jezusa
Kim jest Jezus? Odpowiedź na to pytanie jest jednym z celów pism ewangelistów. Jednak nie historyczna wiedza jest tu najważniejsza, ale taka znajomość Jezusa, która owocuje życiem wiecznym. Jest ono owocem wiary prowadzącej do chrztu i we chrzcie rozkwitającej. W Ewangelii według św. Jana Jezus uczy: „A życie wieczne polega na tym, aby wszyscy poznali Ciebie, jedynego, prawdziwego Boga i Tego, którego posłałeś – Jezusa Chrystusa” (17, 3). Rodowód Jezusa uświadamia nam, że Bóg nie wstydzi się grzesznych przodków, ale wkracza w ich życie i swą łaską zaprzęga ludzkie słabości do wznoszenia swego królestwa. Ludzkie obawy stają się okazją do rozpoznawania Jego panowania nad całą historią.
Ojcze, historią zbawienia uczysz mnie Twego miłosierdzia wobec każdego, kto w szczerości serca powraca do Ciebie. Ty leczysz mój strach i wskazujesz mi bezpieczną drogę życia. Bądź uwielbiony!
Rozważania pochodzą z książki
Patron Dnia
św. Benedykt Józef Labre
żebrak
Św. Benedykt Józef Labre urodził się w Amettes, we Francji, w roku 1748. Otrzymał dobre wychowanie w domu pobożnych rodziców. Od najwcześniejszych lat zadawał sobie surową pokutę nawet za najdrobniejsze przewinienia. Jako dwunastoletni chłopiec zaczął pobierać lekcje łaciny od swojego wuja, księdza; przez cztery lata z zapałem przykładał się do nauki. Potem jednak pobożność wzięła górę nad zamiłowaniem do studiów: porzucił naukę, pozostawiając sobie na dalszą drogę życia tylko Pismo święte, z którym się nigdy nie rozstawał.
W owym czasie zapłonął chęcią wstąpienia do zakonu. Jego wybór padł na trapistów, spotkawszy się z odmową spróbował następnie u kartuzów, wśród których przebywał sześć tygodni, ale i to nie jego powołanie. Również próba życia klasztornego wśród cystersów zakończyła się niepowodzeniem. Zaczął więc pielgrzymować żyjąc z jałmużny i praktykując całkowite ubóstwo. Ostatnie lata spędził w Rzymie, odwiedzając liczne kościoły. Stopniowo zapadał na zdrowiu. W roku 1783 zabrano go do domu miłosierdzia, gdzie 16 kwietnia zmarł. Św. Benedykt jest przykładem wschodniego ascetyzmu; tego żebrzącego pielgrzyma lub wędrownego świętego nazwano ,,szaleńcem Chrystusowym".
jutro: św. Stefana Harding
