logo
Piątek, 01 lipca 2022 r.
imieniny:
Ottona, Bogusza, Haliny, Mariana, Teodoryka – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm

Piątek, 1 lipca 2022
XIII Tydzień Zwykły, I tydzień psałterza
 
Wspomnienie dowolne św Ottona – biskupa
Czytania liturgiczne

Piątek. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Ottona, biskupa

 

Nowy lekcjonarz: Am 8, 4-6. 9-12; Ps 119 (118), 2 i 10. 20 i 30. 40 i 131 (R.: por. Mt 4, 4); Mt 11, 28; Mt 9, 9-13;

 

Stary lekcjonarz: Am 8, 4-6. 9-12; Ps 119, 2 i 10. 20 i 30. 40 i 131; Mt 9, 12b. 13; Mt 9, 9-13;

[zielony kolor szat]

 

PIERWSZE CZYTANIE (Am 8, 4-6. 9-12)
Głód słowa Bożego

Czytanie z Księgi proroka Amosa

Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego, a bezrolnego pozostawiacie bez pracy, którzy mówicie: «Kiedyż minie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże, i kiedy szabat, byśmy mogli otworzyć spichlerz? A będziemy zmniejszać efę, powiększać sykl i wagę podstępnie fałszować. Będziemy kupować biednego za srebro, a ubogiego za parę sandałów, i plewy pszeniczne będziemy sprzedawać».
«Owego dnia – mówi Pan Bóg – zajdzie słońce w południe i w jasny dzień zaciemnię ziemię. Zamienię święta wasze w żałobę, a wszystkie wasze pieśni w lamentacje; nałożę na wszystkie biodra wory, a wszystkie głowy ogolę i uczynię żałobę jak po jedynaku, a dni ostatnie jakby dniem goryczy.
Oto nadejdą dni – mówi Pan Bóg – gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich. Wtedy błąkać się będą od morza do morza, z północy na wschód będą krążyli, by znaleźć słowo Pańskie, lecz go nie znajdą».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 119 (118), 2 i 10. 20 i 30. 40 i 131)

Refren: Słowami Boga żyjemy jak chlebem.

Błogosławieni, którzy zachowują Boże napomnienia *
i szukają Go całym sercem.
Z całego serca swego szukam Ciebie, *
nie daj mi odejść od Twoich przykazań.

Słabnie wciąż moja dusza *
z tęsknoty do wyroków Twoich.
Wybrałem drogę prawdy, *
pragnąc Twych wyroków.

Oto pożądam Twoich postanowień, *
według swej sprawiedliwości zapewnij mi życie.
Zaczerpnę powietrza otwartymi ustami, *
bo pragnę Twoich przykazań.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 11, 28)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 9, 9-13)
Powołanie Mateusza

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» A on wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i zasiadło wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: «Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?»
On, usłyszawszy to, rzekł: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary”. Bo nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

Oto słowo Pańskie.

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika

„Oto nadejdą dni – mówi Pan Bóg – gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich. Wtedy błąkać się będą od morza do morza, z północy na wschód będą krążyli, by znaleźć słowo Pańskie, lecz go nie znajdą" (Am 8, 11-12).


Prorok zapowiada, ze nadejdą czasy, gdy ludzie będą pragnąc usłyszeć słowa Boże, ale nie będzie głosicieli. Wtedy gdy byli i głosili słuchacze nie byli zbytnio zainteresowani ich naukami. W Izraelu pojawiali się od czasu do czadu prorocy, ale byli prześladowani. Ogół Żydów nie chciał żyć według ich nauczania. Nauki fałszywych proroków albo obcych bogów były bardziej atrakcyjne. Kult obcych bogów sprowadzał się tylko do rytualnych czynności. Po spełnieniu określonej ofiary nadal można było popełniać grzechy. Prawdziwy Bóg Jahwe, natomiast nakazywał żyć według Jego przykazań, a tego wielu nie chciało czynić. Kult obcych bogów był łatwiejszy i atrakcyjniejszy. Tak było kiedyś i tak jest teraz. Można zapytać dlaczego pustoszeją chrześcijańskie kościoły w Europie? Dla wielu nauczanie Chrystusa i Jego Kościoła jest za trudne i nie na nasze czasy, jak twierdzą niektórzy. Ludzie będą obfitować w rzeczy materialne, będą mieli jedzenie i picie, ale w sprawach duchowych będą biedni. Zależność jest obustronna. Skąd się mogą rodzić powołania do stanu zakonnego czy kapłańskiego, gdy coraz więcej rodzin jest rozwiedzionych? Nic dziwnego, że w seminariach zakonnych i diecezjalnych mamy coraz mniej kandydatów, a w niektórych nie ma już ani jednego.


W dzisiejszej Ewangelii na słowa Jezusa: „Pójdź za Mną!", powołany na apostoła, Mateusz, nie zawahał się, nie zastanawiał się. Od razu odpowiedział na wołanie Jezusa. Takich powołań potrzebujemy. Ale to zależy też od nas, od naszych modlitw. Jezus wyraźnie powiedział:


„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Łk 10, 2).

 

diakon Franciszek
diakonfranciszek@gmail.com

 

***

 

Człowiek pyta:

Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie i jego bydło?
J 4,12

***
 

KSIĘGA III, O wewnętrznym ukojeniu
Rozdział XXII. O ROZPAMIĘTYWANIU DOBRODZIEJSTW BOŻYCH
 
1. Panie, otwórz moje serce na Twoje prawo i naucz mnie postępować wedle Twoich nakazów 2 Mch 1,4; Ez 20,19. Daj mi łaskę zrozumienia Twojej woli Ef 5,17, niech ze czcią i uwagą rozważam Twoje dobrodziejstwa, wszystkie razem i każde z osobna, abym spróbował Ci godnie za nie dziękować.

Tak, wiem o tym i wyznaję, że nawet w najmniejszym stopniu nie potrafię Ci podziękować za Twe łaski tak Rdz 32,11, jak powinienem. Jestem na mniejszą miarę niż wszystkie okazane mi łaski, a kiedy rozmyślam o Twojej wspaniałomyślności, dusza moja wobec tego ogromu truchleje.

2. Wszystko, co tylko mamy i w duszy, i w ciele, wszystko, co na zewnątrz, i wszystko, co w nas, wszystko, co posiadamy z rzeczy naturalnych i nadprzyrodzonych - to Twoje dobrodziejstwa, które wskazują na Ciebie, bo od Ciebie najświętszego i najlepszego wszystko otrzymujemy. Chociaż jeden dostaje więcej, drugi mniej, to przecież Twoje to jest wszystko i bez Ciebie nikt nie miałby najmniejszej rzeczy.

Ten, kto otrzymał więcej, nie może chlubić się tym jako swoją zasługą ani wynosić się nad innych, ani pogardzać mniejszymi, bo ten tylko jest większy i lepszy, kto mniej sobie przypisuje, kto pokorniej, z większym oddaniem składa Ci dzięki. A kto uważa się za najgorszego i najlichszego ze wszystkich, ten prędzej otrzyma jeszcze większe rzeczy.
 
3. Kto zaś mniej otrzymał, nie powinien się smucić i czuć się pokrzywdzonym ani zazdrościć bardziej obdarowanemu, ale tym usilniej zwrócić się do Ciebie, wychwalać Twoją dobroć, że tak hojnie, darmo i według swojej woli, nie przez wzgląd na osoby Rz 2,11, rozdzielasz swoje dary.

Wszystko pochodzi od Ciebie i dlatego we wszystkim bądź pochwalony Rz 11,36. Ty wiesz, co masz dać komu; a dlaczego ten ma mniej, a tamten więcej, nie nasza to sprawa, ale tylko Twoja, bo Ty znasz ludzkie zasługi.

4. Dlatego, Boże, uważam za dobrodziejstwo mieć niewiele tego, co mogłoby na zewnątrz i według ludzi uchodzić za godne sławy i chwały; tak więc kto dostrzega swoją nędzę i nicość, nie tylko nie powinien martwić się z tego powodu ani smucić, ani upadać na duchu, ale raczej czerpać z tego pociechę i radość, bo Ty, Bóg, wybrałeś sobie za przyjaciół i towarzyszy biednych, pokornych i wzgardzonych przez świat.

Świadkami są apostołowie, których ustanowiłeś książętami nad całą ziemią Ps 45(44), 17. A przecież chodzili po świecie bez skargi Flp 3,6, tak pokorni i prości, pozbawieni zawiści i chytrości 1 P 2,1, że nawet cieszyli się, iż mogą cierpieć zniewagi dla Twojego imienia Dz 5,41, i pochylali się najczulej nad tym, czym świat się brzydzi. 5. Ten, kto Ciebie miłuje i widzi Twoje dobrodziejstwa, z niczego nie powinien się tak cieszyć, jak z tego, że spełnia się w nim Twoja wola, a on poddaje się odwiecznemu Twemu postanowieniu; z tego powinien czerpać taką radość i otuchę, żeby pragnąć być najmniejszym, tak samo jak ktoś inny życzyłby sobie być największym.

I tak samo pełen pokoju i zadowolenia na miejscu ostatnim, jak i na pierwszym, tak samo chętnie przyjmujący wzgardę i poniżenie, przejście przez życie bez sławy i wielkiego imienia, jak ktoś inny pragnie być czczony i wychwalany. 

Bo Twoja wola i umiłowanie Twojej chwały powinny być dla niego najważniejsze, dawać mu więcej radości i zadowolenia niż wszystkie dary, jakie otrzymał czy mógłby otrzymać.

 

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa' 

wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

Jezus jak lekarz

   
Jezus przez wypowiedzenie tych znamiennych słów: Pójdź za Mną!, wezwał Mateusza w drogę. Z Ewangelii wynika jednak, że nie wyruszyli natychmiast w dalekie strony – na górskie szczyty ani na bezdroża pustyni. Wyruszyli w pierwszej kolejności do jego domu. Do miejsca, w którym się wychowywał, dorastał, w którym kształtowała się jego osobowość; do miejsca, w którym uczył się kochać i odkrywał swoją relację z Bogiem. Kto chce wyruszyć w duchową pielgrzymkę, musi wpierw zmierzyć się z tym, co najbliższe. Musi się zmierzyć z codziennością, zrozumieć siebie. Być może Mateusz liczył, że wezwanie Jezusa będzie od razu zaproszeniem do wielkiej duchowej przygody i być może był zdegustowany faktem, że pierwszym przystankiem w tej drodze był jego własny dom. Jak inaczej jednak miał stać się apostołem, jeśli nie przy własnym stole, przy którym pewnie tak wielu ludzi okradł, oszukał, skrzywdził. Jezus zachowuje się jak lekarz, który – by uzdrowić pacjenta – musi wpierw znaleźć źródło jego problemów, ognisko zapalne.
 
Panie Jezu Chryste, Ty wiesz, jak bardzo pragnę pójść za Tobą. Jeśli to oznacza zmierzenie się z własną przeszłością, z własnymi błędami, z samym sobą, jestem na to – dzięki Twojej łasce – gotów. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
 

Rozważania pochodzą z książki
 
o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła
www.edycja.pl
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Najświętsza Panna Maryja, Matka, pierwowzór Kościoła

Błogosławiona Dziewica, z racji daru i roli boskiego macierzyństwa, dzięki czemu jednoczy się z synem Odkupicielem, i z racji szczególnych łask i darów, związana jest głęboko także z Kościołem. Boża Rodzicielka jest - jak uczył już św. Ambroży - pierwowzorem (typus) Kościoła, wiary, miłości i doskonałego zjednoczenia z Chrystusem. Bowiem w tajemnicy Kościoła, który także nazywany jest Matką i Dziewicą, Błogosławiona Dziewica Maryja przodowała najdoskonalej, stając się osobliwym wzorem dziewicy i matki. Wierząc i będąc posłuszną, zrodziła na ziemi samego Syna Boga Ojca, nie znając męża, zacieniona Duchem Świętym, niby nowa Ewa, która nie dawnemu wężowi, lecz wysłannikowi Boga dała wiarę nie skażoną żadnym zwątpieniem. Zrodziła zaś Syna, którego Bóg ustanowił pierworodnym między wielu braćmi (Rz 8, 29), to znaczy między wiernymi, w których zrodzeniu i wychowywaniu współdziała swą miłością macierzyńską.

KK 63


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Podtrzymujcie w sobie ustawicznie ducha skupienia, gdyż poza nim nie ma prawdziwej mądrości.

 

Z ‘Dziennika Duchowego' bł. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Wszechmogący, miłosierny Boże, św. Otto, biskup, doprowadził Pomorzan do prawdziwej wiary i udzielił im sakramętów zbawienia, pomóż nam swoją łaską, abyśmy zachowali dar wiary, którego nam udzieliłeś. Amen

***

Panie, pozwól nam w życiu doczesnym zawsze pamiętać o sprawach niebios i naśladować przykład doskonałości ewangelicznej, jaki nam dałeś w osobie św. Teodoryka opata. Amen.

 


Patroni Dnia



św. Otton
biskup

Św. Otton urodził się około roku 1060. W młodym wieku był kapelanem na dworze księcia Władysława Hermana. Po powrocie do Niemiec został kanclerzem cesarza Henryka IV, a później biskupem Bambergi. W roku 1124 na prośbę Bolesława Krzywoustego przybył na Pomorze i doprowadził do przyjęcia chrześcijaństwa przez Pomorzan. Umarł 30 czerwca 1139 roku w Bamberdze.
 

również 1 lipca:

św. Teodoryk
opat

Urodzony w drugiej połowie V wieku we Francji, pochodził z przestępczego środowiska. Jego ojciec Marquart zajmował się rozbojem i kradzieżą na drogach, matka też nie była wzorem cnót. Kiedy św. Teodoryk dorósł, został diakonem. Ożenił się co prawda, ale przekonał swoja żonę, aby zrzekła się praw małżeńskich. Św. Remigiusz wyświęcił go na księdza i polecił mu wznieść klasztor na Mont d`Or w pobliżu Reims. Następnie mianował go opatem. Pobożność i gorliwość zakonnika, a także głoszone przezeń nauki spowodowały wiele nawróceń. Wśród nawróconych znalazł się jego własny ojciec, który porzucił swoje nikczemne zajęcie i wstąpił do klasztoru syna, gdzie przebywał aż do śmierci. Za przyczyną św. Teodoryka także pewien dom publiczny został cudownie przekształcony w klasztor żeński. Św. Teodorykowi przypisywano uzdrowienie króla Austrazji, Teodoryka I, który został porażony chorobą oczu, która groziła niechybną śmiercią, jeśli nie zostanie usunięte oko. Zmarł 1 lipca 533roku.


jutro: św. Bernardyna

wczoraj
dziś
jutro