logo
Wtorek, 01 grudnia 2020 r.
imieniny:
Blanki, Edmunda, Eligiusza, Natalii, Florencji – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
 
Wtorek, 1 grudnia 2020
I tydzień Adwentu, I tydzień psałterza 
  
 

Czytania liturgiczne
Wtorek. Dzień Powszedni

Nowy lekcjonarz: Iz 11, 1-10; Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 12-13. 17 (R.: por. 7); ; Łk 10, 21-24;

Stary lekcjonarz: Iz 11, 1-10; Ps 72, 1-2. 7-8. 12-13. 17 (R.: por. 7); ; Łk 10, 21-24;
 
[fioletowy kolor szat]
 
 

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 11, 1-10)
Na Chrystusie spocznie Duch Pański

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści odrośl z jego korzenia. I spocznie na niej Duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej. Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej.
Nie będzie sądził z pozorów ani wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi.
Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą pospołu i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na gnieździe kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani działać na zgubę po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.
Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów. Do niego ludy przyjdą po radę, i sławne będzie miejsce jego spoczynku.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 72, 1-2,7-8,12-13,17)

Refren: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.

Niech jego imię trwa na wieki *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Oto nasz Pan przyjdzie z mocą
i oświeci oczy sług swoich.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Łk 10, 21-24)
Jezus rozradował się w Duchu Świętym

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Oto słowo Pańskie.
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika

Owego dnia to się stanie

 

Oczekiwanie.
Pod tym słowem kryje się wiele możliwych sytuacji.


Można na przykład czekać z radością. W ten sposób czeka się na przykład na wizytę przyjaciela, na miłe spotkanie, na wakacje. Jest w tym oczekiwaniu jakaś doza niecierpliwości – bo człowiek chciałby już, bo nie może się doczekać… Jest jednak w tym także pewne rozkoszowanie się samym oczekiwaniem. Oczekiwaniem ze słodką pewnością, że się doczekamy. Że czekamy na coś, na co warto czekać. Wyobrażanie sobie, co będzie, kiedy się wreszcie doczekamy tez daje sporo radości.


Można jednak czekać ze smutkiem. Czekać na rozstanie z kimś bliskim, kto wyjeżdża, czekać na koniec czegoś co było miłe i przyjemne. Wtedy wcale nie ma się ochoty przyspieszać czasu. Człowiek ma ochotę nawet zapomnieć, że czas płynie – choć akurat wtedy odczuwa się to dużo silniej. Czasem można nawet odnieść wrażenie, że takie czekanie jest gorsze niż samo doczekanie się. Bo doczekanie się to jeden moment, jedna chwila, której trzeba stawić czoła, a czekanie… A czekanie to długi okres podczas którego człowiek tylko pogrąża się w smutku.


Można także czekać z niecierpliwością. Tak, jak czekają małe dzieci na przyjście świętego Mikołaja. Nie mogą zasnąć, nie mogą wprost wytrzymać z niecierpliwości. Ale i dorosłym zdarza się takie oczekiwanie. Kiedy stoi się na przystanku i czeka na autobus, który nie nadjeżdża. Człowiek spieszy się na przykład do pracy, a tu nic nie może zrobić oprócz stania i wpatrywania się w dal.


A można czekać cierpliwie. Bez skreślania kolejnych dni w kalendarzu. Po prostu wiedząc, że czas – to czas. Płynie. Bez względu na to, co zrobimy i czego nie zrobimy.


Można jeszcze czekać ze strachem. Na ciężki egzamin. Na trudną rozmowę. Takie oczekiwanie często jest dużo gorsze niż to, na co czekamy. Ponure wizje kłębią się w głowie, nie można spać, nie można jeść, nie można spokojnie myśleć. Człowiek nabiera chęci na ucieczkę – spod drzwi egzaminatora, przed kimś z kim miał porozmawiać.


A można czekać z nadzieją. Z nadzieją na ratunek. Kiedy wszystko wokół dzieje się źle, kiedy nie ma się już siły by stawiać temu czoła – wtedy człowiek zaczyna czekać na coś, co przyniesie pomoc. Dzieci czekają na przyjście mamy. Dorośli… Dorośli powtarzają sobie: „to się przecież musi kiedyś skończyć”, „ktoś wreszcie przyjdzie i zrobi z tym porządek”. Coś się wydarzy i będzie lepiej. Wreszcie będzie lepiej.


Można też czekać z niepokojem. Na wiadomość. Na przyjście kogoś, kto powinien przyjść już dawno, a wciąż go nie ma i nie wiadomo, co się stało. Człowiek nie może sobie wtedy znaleźć miejsca, bez przerwy sprawdza telefon – czy nie pojawiła się żadna nowa wiadomość, czy w ogóle działa – bo przecież mógł się zepsuć i dlatego milczy.


A można czekać ze spokojem. Z przeświadczeniem, że wszystko, co się dzieje ma jakiś sens i cel. Że nic tak naprawdę nie jest przypadkowe i że tak naprawdę – naprawdę – nie trzeba niczym się martwić. Bo wszystko dzieje się tak, jak ma się dziać. Bo nasze zamartwianie się nie doda ani nie odbierze ani jednej chwili ani z naszego, ani z cudzego życia.


Trwa Adwent. Czas oczekiwania na przyjście Pana.
W jaki sposób na Niego czekamy?

 

Agnieszka Ruzikowska
at6626.34@gmail.com

 

***

Nowenna przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Dzień III) – odmów

 

***

Biblia pyta:

Teraz wy, którzy mówicie: Dziś albo jutro udamy się do tego oto miasta i spędzimy tam rok, będziemy uprawiać handel i osiągniemy zyski, wy, którzy nie wiecie nawet, co jutro będzie. Bo czymże jest życie wasze?
Jk 4, 13-14

***

Kto będzie odprawiał spowiedź z dłuższego czasu niech się nie martwi, że nie potrafi dokładnie policzyć swoich grzechów. Niech powie, ile razy mógł zgrzeszyć w tygodniu czy w miesiącu. A jeśli ma stary, nałogowy grzech, niech sobie przypomni, jak długo trwa w nałogu – ile mniej więcej lat, czy były przerwy, ile mogło być z tego powodu świętokradzkich spowiedzi i komunii.
św. Jan Maria Vianney, O zadośćuczynieniu, pokucie i umartwieniu

***

KSIĘGA II, Zachęty do życia wewnętrznego
Rozdział VII O MIŁOWANIU JEZUSA PONAD WSZYSTKO

 
1. Szczęśliwy, kto zrozumiał, co znaczy miłować Jezusa i opuścić siebie dla Jezusa. Miłowane porzucać dla miłowanego, bo Jezus chce być kochany sam jeden, ponad wszystko. Miłość ziemska jest zawodna i niestała, miłość Jezusa wierna i nieprzemijająca. Kto lgnie do tego, co stworzone, ginie, gdy ono przemija, kto obejmuje miłością Jezusa, utwierdza siebie na wieki. Jego kochaj, Jego wybierz za przyjaciela. On, gdy wszyscy cię opuszczą, zostanie przy tobie i na koniec nie da ci zginąć. Z wszystkimi kiedyś musisz się rozstać, chcesz czy nie chcesz.

2. Uchwyć się Jezusa w życiu i śmierci, Jego wierności się powierz. On jeden, gdy wszyscy odejdą, potrafi ci pomóc. Taki już jest ten twój Ukochany, że niczego innego nie pragnie, tylko twego serca, aby w nim zasiąść jak król na tronie.

Gdy zdołasz opróżnić swoje wnętrze ze wszystkiego, co ziemskie, Jezus chętnie w tobie zamieszka. Pewnego dnia zobaczysz, że utraciłeś wszystko, co z siebie umieściłeś w ludziach poza Jezusem. Nie ufaj, nie opieraj się na trzcinie chwiejącej się na wietrze, bo ciało to siano, a cały blask jego jak kwiat na łące opadnie Iz 36,6; 40, 6-7; Mt 11,7; Łk 7,24; Syr 14,18; Jk 1,10; 1 p 1,24.

3. Łatwo zbłądzisz, jeśli będziesz przywiązywał wagę do ludzkiej urody. Jeśli u innych szukasz pociechy i zysku, znajdziesz tylko utratę. Lecz jeżeli we wszystkim szukasz Jezusa, na pewno znajdziesz Jezusa. 

Jeżeli zaś szukasz siebie, znajdziesz siebie, ale na własną zgubę. Bo ten, kto nie szuka Jezusa, więcej sobie szkodzi, niż mógłby mu zaszkodzić cały świat ze wszystkimi wrogami.

 

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

***

RZECZ ZANIEDBANA

Jedna jest rzecz na świecie godna ludzkiej pieczy;
Ludzie o wszystkim myślą, prócz tej jednej rzeczy.

Adam Mickiewicz

***

Nigdy nie zamawiaj więcej niż jeden cocktail lub jedną lampkę wina podczas służbowego obiadu z kontrahentami. Jeżeli nikt inny nie pije, ty też nie pij.

H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia'   

wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny
Radość z relacji
 
Jezus cieszy się nie tyle z wykonanego zadania, sukcesu apostolskiego lub dokonanego cudu, ile z najważniejszych dla Niego relacji. Raduje się w Duchu Świętym i kieruje do Ojca słowa uwielbienia. Ta Ewangelia przedstawia nam, jak Trzy Osoby Boskie Trójcy komunikują się ze sobą. Jezus cieszy się decyzjami Ojca, Jego upodobaniem i obdarowaniem. Cieszy się, że w poznaniu objawienia uczestniczą też Jego uczniowie. Przyjmując dar słowa Bożego, uczestniczymy w poznawaniu tajemnic Boga. Prowadzeni przez Ducha Świętego możemy słyszeć Jezusa i widzieć Jego działanie w naszym życiu, a dzięki temu poznawać Ojca.
 
Jezu, od Ciebie pragnę się uczyć, że na pierwszym miejscu w moim życiu powinny być dobre relacje.
 

Rozważania pochodzą z książki
 
s. Anna Maria Pudełko
Edycja Świętego Pawła
www.edycja.pl
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Powody miłości Maryi

 

Kochamy Ją gorliwie, czcimy Ją z ogromnym szacunkiem, wzywamy Ją z wielką pobożnością, ponieważ Bóg uczynił Ją wielką, ponieważ honor Matki jest honorem Syna i Boga Ojca, ponieważ Ona jest tak wspaniała sama w sobie, ponieważ otrzymaliśmy i otrzymujemy od Niej, tak ogromne dobra, ponieważ potrzebujemy ciągle Jej miłosierdzia i Jej pomocy, ponieważ w Królestwie Niebieskim Jej obecność i Jej widok pomnaża w sposób niewypowiedziany nagrody świętych.

Powinniśmy Ją wysławiać i pozdrawiać gorąco, radować się całym sercem Jej błogosławieństwem. W Niej i za Jej pośrednictwem błogosławimy, wychwalamy i oddajemy cześć Najwyższemu Bogu, który objawił w Maryi, dziele nieporównywalnym i dobrym w sposób tak nadzwyczajny swoją miłość, swoją wielkość, dobroć i mądrość. Nasze serce powinno się radować za każdym razem, kiedy przypominamy sobie o Niej. W Niej, po Bogu, niech będzie zawsze nasze pocieszenie.

Dionigi il Certosino
 

teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Moją największą pokutą jest życie wspólne. Św. Jan Berchamans

 

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Boże który natchnąłeś św. Florencję w dążeniu do miłosierdzia doskonałego, co otworzyło przed nią Twoje królestwo, spraw, abyśmy na końcu naszej ziemskiej wędrówki osiągnęli wieczną radość.
Amen.

 


Patron Dnia

św. Florencja

 

Święta Florencja była córką rzymskiego kolona, osadnika w Azji Mniejszej przy szlaku wiodącym z Frygii (dziś: Turcja) do Seleucji (dziś: Seudije w Syrii). Św. Hilary Poitriers zatrzymał się w ich domu podczas podróży do Seleucji, gdzie miał się odbyć synod w roku 359. Florencja została ochrzczona przez świętego biskupa, a gdy ten powracał do Poitriers, udała się za nim. Osiedliła się w Galii (dziś: Comble' w departamencie Vienne) jako pustelnica. Zmarła w roku 366, w XI w. relikwie zostały przeniesione do katedry Poitriers.

jutro: bł. Karol de Foucauld

wczoraj
dziś
jutro
 
 
 

 

 
 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー