logo
Czwartek, 18 kwietnia 2024 r.
imieniny:
Apoloniusza, Bogusławy, Gościsławy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Czwartek, 18 kwietnia 2024

III tydzień Okresu Wielkanocnego, III tydzień psałterza
 
Czytania liturgiczne

Czwartek. Dzień Powszedni

 

Nowy lekcjonarz: Dz 8, 26-40; Ps 66 (65), 8-9. 16-17. 19-20 (R.: por. 1b); J 6, 51ab; J 6, 44-51;

 

Stary lekcjonarz: Dz 8, 26-40; Ps 66, 8-9. 16-17. 19-20; J 6, 51; J 6, 44-51;

 

[biały kolor szat]

 

 

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 8, 26-40)
Nawrócenie i chrzest Etiopczyka

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Anioł Pański powiedział do Filipa: «Wstań i pójdź około południa na drogę, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy: jest ona pusta». A on poszedł. Właśnie wtedy przybył do Jerozolimy oddać pokłon Bogu Etiop, dworzanin królowej etiopskiej Kandaki, zarządzający całym jej skarbcem, i wracał, czytając w swoim wozie proroka Izajasza.
«Podejdź i przyłącz się do tego wozu» – powiedział Duch do Filipa. Gdy Filip podbiegł, usłyszał, że tamten czyta proroka Izajasza: «Czy rozumiesz, co czytasz?» – zapytał.
A tamten odpowiedział: «Jakżeż mogę rozumieć, jeśli mi nikt nie wyjaśni?». I zaprosił Filipa, aby wsiadł i spoczął przy nim.
A czytał ten urywek Pisma: «Prowadzą Go jak owcę na rzeź, i jak baranek, który milczy, gdy go strzygą, tak On nie otwiera ust swoich. W Jego uniżeniu odmówiono Mu słuszności. Któż zdoła opisać ród Jego? Bo Jego życie zabiorą z ziemi».
«Proszę cię, o kim to Prorok mówi, o sobie czy o kimś innym?» – zapytał Filipa dworzanin. A Filip otworzył usta i wyszedłszy od tego tekstu Pisma, opowiedział mu Dobrą Nowinę o Jezusie.
W czasie podróży przybyli nad jakąś wodę: «Oto woda – powiedział dworzanin – cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony?». I kazał zatrzymać wóz, i obaj, Filip i dworzanin, weszli do wody. I ochrzcił go.
A kiedy wyszli z wody, Duch Pański porwał Filipa i dworzanin już więcej go nie widział. Jechał zaś z radością swoją drogą. A Filip znalazł się w Azocie i głosił Ewangelię, przechodząc przez wszystkie miasta, aż dotarł do Cezarei.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 66, 8-9. 16-17. 19-20)

Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.
Albo: Alleluja.

Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu *
i rozgłaszajcie Jego chwałę,
bo On życiem obdarzył naszą duszę *
i nie dał się potknąć naszej nodze.

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, †
którzy boicie się Boga, *
opowiem, co uczynił mej duszy.
Do Niego wołałem moimi ustami, *
chwaliłem Go moim językiem.

Bóg mnie wysłuchał, *
przyjął głos mojej modlitwy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby, *
i nie oddalił ode mnie swej łaski.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 6, 51ab)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba,
jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (J 6, 44-51)
Chleb żywy, który zstąpił z nieba

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do ludu: «Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Napisane jest u Proroków: „Oni wszyscy będą uczniami Boga”.
Każdy, kto od Ojca usłyszał i przyjął naukę, przyjdzie do Mnie. Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne.
Ja jestem chlebem życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata».

Oto słowo Pańskie.

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika

Modlitwa z Biblią w ręku (J 6,44-51)


Chwila refleksji


To zawsze Bóg pierwszy woła nas do Siebie i tylko dzięki temu pragnieniu Boga możemy spotkać Jezusa. Jezus jest dla nas widzialnym obrazem niewidzialnego Ojca. Jeśli na wołanie Boga odpowiemy wiarą, jeśli będziemy spożywać Ciało Chrystusa pod postacią chleba, będziemy żyć na wieki.

 

Wiemy, że wiara jest łaską, ale tę wiedzę czasem wykorzystujemy w złym celu. W kryzysach wiary tłumaczymy się, że tej łaski nie otrzymaliśmy i stąd nasze problemy. A Bóg daje łaskę każdemu. Trzeba jednak samemu ten dar odebrać i współpracować z nim. Jezus czeka na nas w Eucharystii każdego dnia. Ale trzeba przyjść.

 

Chwila modlitwy

 

- Abyśmy często szukali Jezusa, by Go lepiej poznać, bo tylko wtedy możemy Go pokochać i zapragnąć.

 

- Abyśmy umieli z każdego spotkania na modlitwie cieszyć się, że rozmawia z nami sam Bóg i tę radość przekazywać innym.

 

- Abyśmy wierzyli w to, że Jezus jest Bogiem, także wtedy, kiedy świat mówi co innego i chce nam tę wiarę wydrzeć, wyśmiać, a nas upokorzyć.

 

- Abyśmy ze spotkania z Jezusem Eucharystycznym brali siłę do codziennego zmagania się z pokusami i trudami życia.

 

Ciebie prosimy, pomóż nam Panie.


Bogumiła Szewczyk
https://rozwazaniabogumily.wordpress.com

 

***

Człowiek pyta:

Gdzież się oddalę przed Twoim duchem? Gdzie ucieknę od Twego oblicza?
Ps 139,7

Panie, czyż nie mam nienawidzić tych, co nienawidzą Ciebie, oraz nie brzydzić się tymi, co przeciw Tobie powstają?
Ps 139,21

***

Tajemnica mądrości,  Syr 1

1. Cała mądrość od Boga pochodzi, jest z Nim na wieki.
2. Piasek morski, krople deszczu i dni wieczności któż może policzyć?
3. Wysokość nieba, szerokość ziemi, przepaść i mądrość któż potrafi zbadać?
4. Jako pierwsza przed wszystkim stworzona została mądrość, rozum roztropności od wieków.
5. Zdrojem mądrości jest słowo Boże na wysokości, a drogi jej - to przykazania wieczne.
6. Korzeń mądrości komuż się objawił, a dzieła jej wszechstronnej umiejętności któż poznał?
7. Wiedza mądrości komuż została objawiona i któż pojął jej mnogie doświadczenie.
8. Jest Jeden mądry, co bardzo lękiem przejmuje, siedzący na swym tronie.
9. To Pan ją stworzył, przejrzał, policzył i wylał na wszystkie swe dzieła,
10. na wszystkie stworzenia według swego daru, a tych, co Go miłują, hojnie nią wyposażył.

Bojaźń Boża, Syr 1

11. Bojaźń Pańska to chwała i chluba, wesele i korona radosnego uniesienia.
12. Bojaźń Pańska zadowala serca, daje wesele, radość i długie życie.
13. Temu, kto się Pana boi, dobrze będzie na końcu, a w dniu swej śmierci będzie błogosławiony.
14. Początkiem mądrości jest bojaźń Pana, i dla tych, którzy są Mu wierni, wraz z nimi została stworzona w łonie matki.
15. Założyła u ludzi fundament wieczny, a u ich potomstwa znajdzie zaufanie.
16. Pełnia mądrości to bać się Pana, który upoi ich owocami swoimi.
17. Cały ich dom napełni pożądanymi dobrami, a spichlerze swymi płodami.
18. Koroną mądrości - bojaźń Pańska, dająca pokój i czerstwe zdrowie.
19. A Pan ją przejrzał, policzył. Wiedzę i poznanie rozumu jak deszcz wylał, i wywyższył chwałę tych, co ją posiadają.
20. Korzeń mądrości to bać się Pana, a gałęzie jej - długie życie.
21. Bojaźń Pańska oddala grzechy, a kto się jej trzyma odwraca gniew.

Cierpliwość i opanowanie siebie, Syr 1

22. Niesłuszny gniew nie może być usprawiedliwiony , przebranie miary w gniewie jest jego upadkiem.
23. Cierpliwy do czasu dozna przykrości, ale później radość dla niego zakwitnie.
24. Do czasu będzie ukrywać swoje słowa, a wargi wielu wychwalać będą jego rozum.

Mądrość i prawość charakteru, Syr 1

25. W skarbcach mądrości są przypowieści wiedzy, w grzeszniku zaś pobożność budzi odrazę.
26. Jeżeli pożądasz mądrości, chowaj przykazania, a Pan cię nią obdarzy.
27. Albowiem mądrość i wykształcenie to bojaźń Pana, a w wierności i łagodności ma On upodobanie.
28. Bądź posłuszny bojaźni Pana i nie przystępuj do Niego z sercem dwoistym!
29. Nie bądź obłudnikiem wobec ludzi i zwróć uwagę na swoje wargi!
30. Nie wywyższaj siebie, abyś nie upadł i nie sprowadził hańby na swoją duszę. Pan odkryje wszystkie twe tajniki i pośród zgromadzenia cię poniży, dlatego że nie zbliżyłeś się do bojaźni Pańskiej, a serce twe pełne jest zdrady.

 

***

 

Gdzie szkoła sceniczników, wodzów i śpiewaków?
Tam, gdzie szkoła dla mrówek, bestyi i ptaków.
Ludzie, to tylko dobrze wykonać umiecie,
Czegoście się nie mogli nauczyć na świecie.

Adam Mickiewicz

wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny
Chleb życia

Wiele wypowiedzi Jezusa o Ojcu w Ewangelii Janowej można zrozumieć w świetle jednego zdania: „Ja i Ojciec jesteśmy jedno” (J 10, 30). Nie mówi ono o identyczności osób, bo wciąż jest Ojciec i Syn, lecz że Ojciec i Syn mają tę samą naturę, mają ten sam zamiar w stosunku do świata i każdego człowieka. Ich celem jest zbawienie wszystkich, którzy przez wiarę zwrócą się do Jezusa i przyjmą słowa, przez które objawia On Ojca. Tylko Syn może to zrobić, bo tylko On zna Go z doświadczenia. Jezus kontynuuje mowę o chlebie życia i wypowiada słowa, które dla wielu staną się zgorszeniem: „Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata”. Mówią one o Jego męce, o ofierze zastępczej, jaką wziął na siebie: przyjął śmierć za nas. Istota tej ofiary jest obecna w Eucharystii. Spożywanie Jego sakramentalnego Ciała daje dostęp do życia wiecznego.

Panie Jezu, Chlebie, który z nieba zstępujesz i dajesz życie światu, daj mi tę łaskę, abym w Tobie szukał prawdziwego życia. Abym wierzył w Ciebie i w Tobie widział Ojca, bym kiedyś mógł się cieszyć życiem u Twojego boku. Amen.
 
 

Rozważania pochodzą z książki
 
Andrzej Kiejza OFMCap
Edycja Świętego Pawła
www.edycja.pl
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Maryja w życiu publicznym Jezusa


W życiu publicznym Jezusa Maryja pojawia się już na początku, gdy na godach weselnych w Kanie Galilejskiej, przejęta litością, swym wstawiennictwem spowodowała początek znaków Jezusa, Mesjasza (por. J 2,1-11). W czasie Jego nauczania przyjęła słowa, w których Syn, stawiając Królestwo ponad względami i więzami ciała i krwi, nazwał błogosławionymi słuchających słowa Bożego (por. Mk 3,35 i paralele, Łk 11, 27-28), tak wiernych Mu, jak Ona (por. Łk 2,19 i 51). W ten sposób także Błogosławiona Dziewica szła naprzód w pielgrzymce wiary i utrzymała swe zjednoczenie z Synem aż do krzyża, przy którym nie bez postanowienia Bożego stanęła (por. J 19,25), najgłębiej ze swym Jednorodzonym współcierpiała i z ofiarą Jego złączyła się matczynym duchem, z miłością godząc się, aby doznała ofiarniczego wyniszczenia żertwa z Niej narodzona, a wreszcie przez tegoż Jezusa Chrystusa, umierającego na krzyżu oddana została jako matka uczniowi tymi słowy: "Niewiasto, oto syn twój" (por. J 19,26-27).

KK 58


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Dobrym i doskonałym dziełem jest szczery charakter miłości do Boga.

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Potężny i miłosierny Boże, dzięki Twojej pomocy św. Apoloniusz zwycięsko oparł się torturom. Pomóż nam, którzy świętujemy jego tryumf, zwyciężyć podstępne działania naszych wrogów. Amen.


Patron Dnia



św. Apoloniusz
męczennik

Po Marku Aureliuszu w roku 180 wstąpił na tron cesarski jego syn Kommod. Mimo swego przewrotnego usposobienia nie był okrutny dla chrześcijan; początek jego panowania przyniósł nawet pewne złagodzenie praw. Wykonawszy wyrok na pewnym niewolniku sędzia wezwał św. Apoloniusza, aby ten wyrzekł się swojej wiary. Św. Apoloniusz odmówił i sprawę oddano pod sąd senatu rzymskiego. Święty napisał wtedy apologię religii chrześcijańskiej, którą wygłosił przed dostojnym zgromadzeniem. Jednak ta wspaniała mowa nie zrobiła na senatorach żadnego wrażenia i św. Apoloniusza skazano dekretem senatu za odmowę wyrzeczenia się wiary. Ścięto go w szóstym roku panowania Kommoda, około roku 185.

jutro: św. Elfega

wczoraj
dziś
jutro