Piątek, 13 lutego 2026 r.
imieniny:
Grzegorza, Lesława, Katarzyny, Juliusza – wyślij kartkę
Grzegorza, Lesława, Katarzyny, Juliusza – wyślij kartkę
Posłuchaj Radyjka
- Aborcja, Eutanazja
- Biblia
- Bóg, wiara, rozum
- Cierpienie, Chorzy
- Cuda
- Czaty
- Dekalog
- Dogmaty
- Duch Święty
- Duchowość
- F.A.Q.
- Filozofia
- Grzech
- Historia Kościoła
- Inne religie
- Jezus Chrystus
- Katechezy
- Kościół
- Maryja
- Misje
- Modlitwa
- Moralność
- Muzyka, kultura, sztuka
- Nawrócenie
- Powołanie
- Prawo kościelne
- Rodzina, Małżeństwo
- Rozważania, opowiadania
- Sakramenty
- Seksualność
- Sekty, okultyzm
- Sens życia
- Spowiedź święta
- Szatan, piekło
- Świadectwa
- Świat wokół nas
- Święci, Świątobliwi
- Tradycje, Liturgia
- Wywiady
- Życie wieczne
Monika Waluś
Maryja pojawia się w Ewangelii nagle, w momencie Jej powołania. Widzimy Ją jako pełną łaski, wybraną, gotową do przyjęcia niezwykłego zaproszenia, a potem zawsze przy Jezusie, najbliższą Jemu i Apostołom. W Kościele zawsze była bliska świętym, którzy, mając do Niej zaufanie, pozwalali się Jej wychowywać, bo przecież dobra Matka wspiera i wychowuje – jeśli Jej na to pozwalamy.
Agnieszka Kasprzak
Na swoje urodziny Jezus nie zaprosił nas do stołu, na przyjęcie, ale do stajni, gdzie tylko w naszym mniemaniu było czysto i porządnie. Nic nie mogło być zaplanowane, chociaż tak naprawdę było, tylko znowu inaczej, niż moglibyśmy się domyślać. Nawet najwyżsi dostojnicy żydowscy nie zostali zaproszeni na tę uroczystość. To, na co czekał cały Izrael, dokonało się zupełnie poza nimi.
Co to znaczy dla nas?
s. Wioletta Ostrowska CSL
To czas potrzebny do zatrzymania się, nakierowania myśli na to, co najważniejsze. Dzisiaj Boże Narodzenie to często jeszcze jeden „długi weekend”, święto zakupów i jedzenia. Już od początku Adwentu można usłyszeć w supermarketach kolędy! A przecież Adwent to czas przygotowania, oczekiwania, radosnego, ale w skupieniu, w zamyśleniu nad tym, na Kogo właściwie czekamy…
Z Barbarą i Dariuszem Kowalskimi rozmawia s. Wioletta Ostrowska CSL
Krzysztof Czapla SAC
Po stu latach od objawień w dolinie Cova da Iria w 1917 r. możemy przyjąć, że cały świat słyszał już o Fatimie. Z drugiej jednak strony – czyż przesłanie Matki Bożej nie pozostaje w pewnym sensie nieznane? I nie chodzi tu jedynie o tzw. tajemnice fatimskie, lecz o fundamentalne treści samego orędzia, o świadomość bardzo konkretnego wezwania, które Maryja skierowała do ludzkości.
Jarosław Wróblewski
Józef Urbanowicz pochodzi z Holszan w powiecie oszmiańskim na Wileńszczyźnie. „Wychowywany byłem przez rodziców w duchu głębokiego patriotyzmu i kultywowaniu tradycji narodowych i religijnych. To na cześć marszałka Piłsudskiego dano mi imię Józef. Już w 1939 r. poznaliśmy, co znaczy komunizm i Związek Sowiecki. Po przyjeździe na tzw. Ziemie Odzyskane w roku 1945 zorientowaliśmy się, że to nie taka Polska, o jaką walczyli w szeregach AK moi bliscy. Tego zdania było też wielu moich kolegów licealnych” – wspomina.
Wertując archiwum redakcyjne, natknęłam się na tajemniczy, nieco pożółkły zeszyt wypełniony krótkimi wypowiedziami sióstr loretanek. Pierwszy przeczytany przeze mnie fragment brzmiał tak: „Dużo pracował, ale też dużo się modlił i chyba w modlitwie szukał światła do swojej pracy” (siostra Rafaela). Odwracam głowę i patrzę na portret ks. Ignacego Kłopotowskiego. Spojrzenie jego mądrych oczu i delikatny uśmiech utwierdzają mnie w przekonaniu, że tajemniczy zeszyt to zbiór wspomnień dotyczących tego niepospolitego kapłana, kilka lat temu ogłoszonego błogosławionym.
Krzysztof Czapla SAC
Dzięki słowom św. Jana został nam przedstawiony cudowny obraz: „Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” (Ap 12, 1). Matko, Królowo nasza – każdy Polak tak się do Ciebie zwraca. Jakże naturalny jest to zwrot na polskiej ziemi, ale Tyś nie tylko Polski i Polaków Królową, lecz także Królową nieba i ziemi. Tyś Królową świata i wszystkich ludzi, a zatem każdy może się do Ciebie uciekać, by znaleźć wsparcie i obronę.
Stanisław Przepierski OP
Maryjo, nikt nie zna cierpień Pana Jezusa lepiej niż Ty. Te cierpienia są miarą Jego Miłosierdzia! Apogeum tej wiedzy zdobyłaś na Golgocie. Tam obok krzyża Twego Syna stał umiłowany św. Jan, była św. Maria Magdalena i kilka kobiet, nie licząc oprawców i zadowolonych ze swego doraźnego sukcesu arcykapłanów oraz członków Sanhedrynu. Jednak to Ty byłaś najbliżej ran Syna. Ty jedna całą duszą, całym umysłem i sercem przylgnęłaś do ran Ukrzyżowanego Emmanuela.
ks. Jacek Zjawin
Biblia podkreśla, iż jedzenie jest darem Bożym, a więc nie można uważać postu za walkę z jakąś grzeszną albo przynajmniej niższego rzędu przyjemnością. Z drugiej strony od samego początku Naród Wybrany jest wychowywany do tego, by odkryć, że nie samym chlebem żyje człowiek (Pwt 8, 3).
ks. Wojciech Przybylski
Przykazanie: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną” jest pierwsze, bo jest kluczowe. Jest tylko jeden prawdziwy Bóg, kochający wszystkich ludzi Ojciec, Prawodawca, Pan, i nie ma innego. Jemu należy wierzyć, ufać, kochać Go, pełnić Jego wolę. Przykazania są nakazami Kogoś, kto nas kocha, kto chce naszego prawdziwego szczęścia. Bóg nie nakazuje czegoś dla własnej korzyści, ale dla korzyści człowieka, który odrzucając Boga, poddaje się kapryśnej władzy drugiego. Sprzeniewierzenie się prawu Bożemu prowadzi do katastrofy, upadku. Obserwujemy dziś zaćmienie umysłów i serc. Jaką zaporę położyć przed samowolą człowieka?
Polecamy
Marek Zambrzycki
Dzisiejszy świat, karmiony sensacją, pełen "chorobliwego poszukiwania nowości" (Benedykt XVI), tkwi w błędzie antropologicznym. Jednym z dwóch lekarstw na bolączki duszy, oprócz najważniejszego: miłości – jest restauracja obrazu ludzkiego bytu, właściwe jego ukierunkowanie: przywrócenie ładu.
Ostatnio dodane
- Logosfera przeszyta włócznią mowy nienawiści
- Nie sługa, lecz przyjaciel
- Wychowanie do smutku i radości
- Uśmiech Anioła
- Wszystko w naszych rękach
- Nie świecimy własnym światłem. Komentarz Bractwa Słowa Bożego
- Szkolna samotność
- Droga dla wszystkich
- Poplątane relacje
- Chrześcijańscy single - o czwartej drodze życia w Kościele
Zobacz także
Ks. Mariusz Pohl
Pieniądz, jeśli ma być pożyteczny i nie szkodzić, powinien spełniać właściwą sobie rolę, funkcjonować w zasięgu swoich kompetencji i przeznaczenia, czyli jako środek płatniczy i przelicznik wartości dóbr materialnych. Nie jest dobrze, gdy pieniądz przekroczy granice swoich właściwych uprawnień i stanie się miernikiem szczęścia oraz wartości człowieka i jego życia. Jak mylna potrafi być taka ocena. A także niebezpieczna, bo zamiast zabiegać o własny rozwój, o „być”, zaczynamy zabiegać o pieniądze, o „mieć”.
___________________
