logo
Środa, 17 stycznia 2018 r.
imieniny:
Antoniego, Henryki, Mariana, Rościsława  – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

ISMCH

___________________
 
 reklama
 
Środa, 17 stycznia 2018
II tydzień Okresu Zwykłego, II tydzień psałterza 

Wspomnienie obowiązkowe św. Antoniego – opata
Czytania liturgiczne

Środa. Wspomnienie św. Antoniego, opata

Nowy lekcjonarz: 1 Sm 17, 32-33. 37. 40-51; Ps 144 (143), 1b-2. 9-10 (R.: 1b); Por. Mt 4, 23; Mk 3, 1-6;
Stary lekcjonarz: 1 Sm 17, 32-33. 37. 40-51; Ps 144, 1bc. 2ab. 9-10; Mt 4, 23; Mk 3, 1-6;
[biały kolor szat]

 

(czytania z dnia)

PIERWSZE CZYTANIE (1 Sm 17,32-33.37.40-51)
Dawid zwycięża Goliata 

Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela.

Dawid rzekł do Saula: „Niech pan mój się nie trapi. Twój sługa pójdzie stoczyć walkę z tym Filistynem”. Saul odpowiedział Dawidowi: „To niemożliwe, byś stawił czoło temu Filistynowi i walczył z nim. Ty jesteś jeszcze chłopcem, a on wojownikiem od młodości”. 
Powiedział Dawid: „Pan, który wyrwał mnie z łap lwów i niedźwiedzi, ocali mnie również z ręki tego Filistyna”. Rzekł więc Saul do Dawida: „Idź, niech Pan będzie z tobą”. 
Wziął w rękę swój kij, wybrał sobie pięć gładkich kamieni ze strumienia, włożył je do torby pasterskiej, którą miał zamiast kieszeni, i z procą w ręce skierował się ku Filistynowi. 
Filistyn przybliżał się coraz bardziej do Dawida, a giermek jego szedł przed nim. Gdy Filistyn spostrzegł Dawida i mu się przyjrzał, wzgardził nim dlatego, że był młodzieńcem, i to rudym, o pięknym wyglądzie. I rzekł Filistyn do Dawida: „Czyż jestem psem, że przychodzisz do mnie z kijem?” Złorzeczył Filistyn Dawidowi przez swoich bogów. Filistyn zawołał do Dawida: „Zbliż się tylko do mnie, a ciało twoje oddam ptakom powietrznym i dzikim zwierzętom”. 
Dawid odrzekł Filistynowi: „Ty idziesz na mnie z mieczem, dzidą i oszczepem, ja zaś idę na ciebie w imię Pana Zastępów, Boga wojsk izraelskich, którym urągałeś. Dziś właśnie odda cię Pan w moją rękę, pokonam cię i utnę ci głowę. Dziś oddam trupy wojsk filistyńskich na żer ptactwu powietrznemu i dzikim zwierzętom: niech się przekona cały świat, że Bóg jest z Izraelitami. Niech wiedzą wszyscy zebrani, że nie mieczem ani oszczepem Pan ocala. Ponieważ jest to wojna Pana, On więc odda was w nasze ręce”. 
I oto gdy wstał Filistyn i zbliżał się coraz bardziej ku Dawidowi, ten również pobiegł szybko na pole walki naprzeciw Filistyna. 
Sięgnął do torby pasterskiej i wyjąwszy z niej kamień, wypuścił go z procy, trafiając Filistyna w czoło, tak że kamień utkwił w czole i Filistyn upadł twarzą na ziemię. 
Tak to Dawid odniósł zwycięstwo nad Filistynem: kamieniem z procy trafił Filistyna i zabił go, chociaż nie użył miecza. 
Dawid podbiegł i stanął nad Filistynem, chwycił jego miecz, a dobywszy z pochwy, dobił go i odciął mu głowę. Gdy spostrzegli Filistyni, że ich wojownik zginął, rzucili się do ucieczki. 

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 144,1bc.2ab.9-10)


Refren: Błogosławiony Pan, Opoka moja. 

On moje ręce zaprawia do walki, *
moje palce do bitwy. On mocą 
i warownią moją, : osłoną moją *
i moim wybawcą. 

Boże, będę Ci śpiewał pieśń nową, *
grać Ci będę na harfie o dziesięciu strunach. 
Ty królom dajesz zwycięstwo, *
Tyś wyzwolił sługę Twego, Dawida. 


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 4,23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus głosił Ewangelię o królestwie 
i leczył wszelkie choroby wśród ludu. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 3,1-6)
Uzdrowienie w dzień szabatu 

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

W dzień szabatu Jezus wszedł do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschłą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć. 
On zaś rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: „Stań tu na środku”. A do nich powiedział: „Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego, czy coś złego? Życie ocalić czy zabić?” Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca, rzekł do człowieka: „Wyciągnij rękę”. Wyciągnął i ręka jego stała się znów zdrowa. 
A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz odbyli naradę przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.

Oto słowo Pańskie.
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
Ktoś kiedyś powiedział: „Dobroć jest kluczem do serca ludzkiego”.
Dobroć… W czystej dobroci nie ma nic innego jak czysta miłość…
 
Ty, Panie, jesteś miłością (1 J 4, 8).
 
Przyszedłeś na ten świat, aby nam tę miłość objawić; przyszedłeś - aby nas Twoją miłością napełnić; aby skruszyć zatwardziałe serca, aby je uzdrowić i uwolnić z naszych ran i schematów. Przyszedłeś, by otworzyć nasze oczy na drugiego człowieka, by nie „były na uwięzi” (por. Łk 24, 16) sztywnych zasad i prawa, ale by potrafiły dostrzec drogę, która prowadzi do wypełnienia Prawa przez Miłość. 
 
Ty jesteś naszą drogą… (por. J 14, 6).
 
Jesteś Drogą… Jesteś Miłością… Z Tobą mogę czynić kolejne kroki na mojej najkrótszej, a zarazem najdłuższej ścieżce ziemskiego pielgrzymowania; z Tobą mogę pokonać drogę od rozumu do serca…
 
Dziękuję, mój cierpliwy Nauczycielu.
 
Twój Duch, który umacnia miłość, niech mnie wspomaga. 
Amen.
 
Małgorzata Bratek
mbratek@o2.pl
 
***
Człowiek pyta:


Nie nam, Panie, nie nam, lecz Twemu imieniu daj chwałę za Twoją łaskawość i wierność! Czemu mają mówić poganie: A gdzież jest ich Bóg?
Ps 115, 1-2

***

KSIĘGA III, O wewnętrznym ukojeniu
Rozdział XXXIX. O TYM, ŻE CZŁOWIEK NIE POWINIEN SIĘ NIEPOKOIĆ O SWOJE SPRAWY

1. Synu, mnie powierz zawsze swoją sprawę, a ja dobrze ją załatwię w swoim czasie. Oczekuj mojej interwencji, a zobaczysz, że ci się powiedzie. Panie, chętnie oddam Ci wszystkie moje sprawy, bo własnym rozumem nie zajdę daleko. Obym nie przywiązywał wielkiej wagi do tego, co się kiedyś zdarzy, ale nie zwlekając zawierzył siebie Twojej woli.

2. Synu, często człowiek zabiega usilnie, gdy czegoś pragnie, ale gdy już osiągnie, zaczyna myśleć inaczej, bo uczucia skupione na jednej rzeczy nie trwają długo, ale raczej popychają człowieka to tu, to tam. Przeto niemała to rzecz nawet w najmniejszym wyrzekać się siebie.

3. Prawdziwa doskonałość polega na zaparciu się samego siebie i dopiero ten, kto to uczyni, jest rzeczywiście wolny i bezpieczny. A przecież odwieczny przeciwnik, wróg wszystkiego, co dobre, nie ustaje w kuszeniu, ale we dnie i w nocy zastawia zdradliwe zasadzki próbując, czy nie zdoła znienacka złowić nieostrożnego w swoje sidła. Czuwajcie i módlcie się mówi, mówi Pan, abyście nie popadli w pokuszenie Mt 26.41.

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

***

WIECZNA RZECZPOSPOLITA

Pewna rzeczpospolita jest zawsze i wszędzie,
Chociaż państwem na ziemi nie była, ni będzie.

Adam Mickiewicz

***

Do koni i restauracji nie podchodź od tyłu.
 

H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia' 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

Wewnętrzna wolność

„Nic nie jest tak trudne do pokonania, jak bycie w niewoli swojej własnej małostkowości – zauważa dwudziestowieczny myśliciel żydowski Abraham Joshua Heschel. – Odważnie, nieustannie i spokojnie człowiek musi walczyć o swą wewnętrzną wolność”. Tak porządkować własne życie, by jak najlepiej służyło Bogu. Faryzeuszy z dzisiejszej Ewangelii możemy nazwać niewolnikami Prawa. Znają jego literę, ale ducha już nie. Ich pobożność nie jest prawdziwa, bo prowadzi na manowce. Jeśli nie jestem wolny, nawet to, co dobre, jak zasady, prawo czy pobożne uczynki, może stanąć na drodze mojego duchowego rozwoju, być przeszkodą w wypełnianiu woli Bożej.

Duchu Święty, dzięki Twojemu działaniu staję się prawdziwie dzieckiem Bożym. Ty jesteś Duchem wolności. Uwalniaj mnie od nieuporządkowanych pragnień i pomóż wypełniać na co dzień wolę Ojca Niebieskiego.


Rozważania pochodzą z książki
Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła
www.edycja.pl
 
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Stała się błogosławioną przez uśmiech Boga!

 

Bóg w osobie Słowa (druga osoba Najświętszej Trójcy) uniża samego siebie, aby stać się swym dzieckiem. Non horruisti Virginis uterum, "nie wzgardziłeś łonem Dziewicy" – śpiewa Kościół. Bóg żył w Jej łonie, przyjął od Niej istotę swego ludzkiego ciała i zabrał je ze sobą po urodzeniu jako znak i świadectwo, że On – Bóg był synem Maryi.

Karmiony i otoczony Jej opieką, noszony na rękach, z upływem czasu był Jej usłużny i posłuszny. Żył trzydzieści lat w domu w nieprzerwanej relacji z Nią i świętym Józefem. Przez cały ten czas Maryja była świadkiem Jego dorastania, Jego radości, Jego przykrości, Jego modlitwy; stała się błogosławioną przez Jego uśmiech, przez dotyk Jego dłoni, przez okazanie swej miłości, przez wyrażanie swych myśli i swoich uczuć. Teraz, bracia moi, kim powinna być Ona, która była faworyzowana w sposób tak nadzwyczajny?

J. H. Newman


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

To niebezpieczne dla zakonów apostolskich, jeśli ich członkowie unikają miejsc, w których są wielkie braki, a szukają takich, gdzie ofiar ponieść nie muszą.

 

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Niech uwesela Kościół Twój, o Boże, uroczyste wspomnienie św. Antoniego, Wyznawcy Twego, aby duchową Twoją pomocą wsparty, zasłużył wiekuistem cieszyć się weselem. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.


Patron Dnia



św. Antoni
 
opat


Św. Antoni urodził się w Kome w Górnym Egipcie w roku 251. Jego rodzice byli bogatymi i cnotliwymi chrześcijanami. Rozdawszy swoje majętności biednym, młody człowiek udał się na pustkowie. Żył tam przez wiele lat jako eremita, heroicznie umartwiając się i poświęcając milczeniu, modlitwie i pracy fizycznej. Po dwudziestu latach ciężkich pokus i walk z szatanem rozgłos świętości i cudów oraz siła jego przykładu i sława ściągnęły do niego setki naśladowców. Przekazał im swoje nauki. W roku 305 założył w oazie Farium wspólnotę religijną Cenobitów (mnisi żyli w oddzielnych celach). Umarł w roku 356, w wieku 105 lat, w swej pustelni na górze Kolzim, w pobliżu Morza Czerwonego.

jutro: św. Woluzjana i św. Deikola

wczoraj
dziś
jutro