logo
Niedziela, 24 września 2017 r.
imieniny:
Dory, Gerarda, Maryny, Hermana, Pacyfika – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Fr. Justyn
Duch, który jest Panem i Ożywicielem
materiał własny
 


Duch, który jest Panem i Ożywicielem

O Duchu Świętym mówi się na ogól niewiele. A przy tym dla wielu to, co się mówi, wydaje się wprost niezrozumiale. Cóż, to jest: Duch? Duch Święty? i jeszcze Duch Święty jako Osoba Boża?

Pierwotnie w języku biblijnym "duch" oznacza wiatr, powietrze, wicher, dalej oddech jako przejaw życia. Duch Boży jest więc wichrem i tchnieniem życia, tworzy, podtrzymuje i utrzymuje wszystko. To On przede wszystkim działa w dziejach, tworząc rzeczy nowe. Stary Testament oczekuje od Ducha wielkiej odnowy w czasach ostatecznych poprzez Jego powszechne wylanie. Według Nowego Testamentu ta odnowa ostateczna nastąpiła z przyjściem Jezusa Chrystusa, którego wystąpieniu i działalności towarzyszy od początku działanie Ducha. Chrystus posiada Ducha Bożego w niezmierzonej pełni. Stąd jako Zmartwychwstały jest Źródłem Ducha, obdarza Nim apostołów jako darem Bożym, zsyła Go w dniu Pięćdziesiątnicy swojemu Kościołowi (por. Dz 2, 32-33). Posłannictwem Ducha Świętego jest przypominać wszystko, co mówił i czynił Jezus, by poprowadzić nas do pełnej prawdy. W Duchu Świętym Jezus jest trwale obecny w Kościele i w świecie. Duch Święty jest Panem, a więc ma naturę Boską, jest nie tylko darem Boskim, ale i Dawcą Życia, stąd należy Mu się wspólnie z Ojcem i Synem uwielbienie i chwała. Tej właśnie wierze daje wyraz wielkie wyznanie wiary Kościoła: "Wierzymy w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi, który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę".

Fr. Justin - "Rosary Hour"
http://www.rosaryhour.net/

 
Zobacz także
Fr. Justin
Czy można przyjąć Komunie świętą poza Mszą?
 
ks. Dariusz Salamon SCJ
Cur Deus homo, dlaczego Bóg człowiekiem? - pytał u progu XII-wiecznego renesansu św. Anzelm z Canterbury. Pytał - zafascynowany na równi Bogiem, jak i człowieczeństwem, w imię rozkwitającego na nowo, tym razem z chrześcijańskich korzeni, humanizmu. Dla współczesnego człowieka wierzącego podobne pytanie winno być równie fascynujące: Co skłoniło Syna Bożego, aby przyjął ludzką naturę? I co z tego wynika dla nas ludzi?
 
Piotr Koźlak CSsR
Są kapłani, którzy poszukują coraz lepszego życia duchowego. Są kapłani bardziej lub mniej zalęknieni, co się przejawia w tzw. skrupułach. Istnieje grupa kapłanów, którzy spowiadają się regularnie na granicy drobiazgowości. Jednak najgorzej jest, gdy kapłan spowiada się nieadekwatnie do swego stanu i powołania. Jest to swoisty niedorozwój spowiedzi. 

Z Piotrem Jordanem Śliwińskim OFMCap rozmawia Piotr Koźlak CSsR
 
 
___________________
 
 reklama