logo
Poniedziałek, 18 czerwca 2018 r.
imieniny:
Elżbiety, Marka, Pauli, Elżbiety, Grzegorza – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
ks. Aleksander Posacki SJ
Pokusa gnostycka droga na skróty
Magazyn Salwator
 


Antropologia pokusy to antropologia drogi na skróty z pominięciem drogi Rozumu oraz Objawienia, które przekracza Rozum, ale go nie niszczy. Tym, co niszczy Rozum jest mediumizm. Przekroczenie Rozumu nie jest skokiem przez Rozum – jak w mediumizmie - ale wykorzystaniem jego naturalnego światła, aby wejść w nadnaturalne czy raczej nadprzyrodzone światło Objawienia. Wyrasta ono z łona Tajemnicy, dokonując zarazem jej konkretyzacji poprzez odsłonięcie Boskiego Ładu, Obiektywnego Porządku.
 
Pokusa gnostycka polega na pójściu na skróty, na zastąpieniu pracy Rozumu (w połączeniu z modlitwą w oparciu o Objawienie), doświadczeniem Iluminacji czy Oświecenia. Takiemu doświadczeniu się zawierza na skutek arbitralnego założenia naturalnej boskości własnego bytu. Taki byt nie musi umrzeć, aby zmartwychwstać, ale ewoluuje rzekomo coraz wyżej, odsłaniając swoje boskie potencje czy też boski porządek ukryty rzekomo w nim samym. Stąd Ewy nie kusiło nic złego, ale bardzo piękne i dobre jabłko, miłe dla oka i cenne dla umysłu. Nie kusiło jej pragnienie szkodzenia komuś, ale myśl o własnym ubóstwieniu, pomysł, który ogólnie biorąc wydaje się znakomity (D. de Rougement, Udział diabła, Warszawa 1992, s. 34).
 
Lucyferyczne Światło
 
Istotą antropologii gnozy, ale też każdego satanizmu, jest samoubóstwienie. To wiąże wewnętrznie obydwie koncepcje. Gnostyckie Oświecenie nieprzypadkowo (biorąc pod uwagę rajski opis) odwołuje się do światła "lucyferycznej inicjacji", ale i we francuskim Oświeceniu praktykowano satanizm (C. Gatto Trocchi).
 
Afirmacja Światła Lucyfera, który w tradycji gnostyckiej  od starożytnej gnozy aż po New Age  przedefiniowany jest na sposób pozytywny, sprzyja praktycznej ekspansji "białego satanizmu"(2 Kor 11, 14). Albowiem gnostycka iluminacja dotyczy rozpadu antropologii racjonalnowolitywnej (M. Krąpiec) chroniącej osobowość i jej granice przed zbędnym dla niej mediumizmem, który operuje w obszarze niższego "ja", niższych namiętności i emocji. Dotyczy też rozpadu czy przedefiniowania teologii biblijnej opartej na źródłowym Objawieniu poprzez przedefiniowanie podstawowych kategorii nie tylko dobra i zła, ale raczej tego, co jest podstawą podobnego przedefiniowania w obszarze etyki: przedefiniowania czy raczej inwersjiparodii obrazu Boga i obrazu Szatana na sposób demonizacji Boga i deifikacji Szatana (Lucyfera).
 
W ten sposób przedefiniowanie fundamentalnej księgi Objawienia judeochrześcijańskiego sprzyja swoistej neutralizacji czy nawet eliminacji teologii Antychrysta rozwijanej szczególnie w Apokalipsie. Zarówno Księga Rodzaju jak i Apokalipsa jakby żelazną klamrą spinają całą historię zbawienia wskazując na niebezpieczeństwo demonizacji Boga oraz deifikacji Szatana, a nawet w jakiś sposób przepowiadając te niebezpieczne dla zbawienia człowieka wydarzenia.
 
Ślady Antychrysta
 
Dla gnozy grzech jest otwarciem oczu, a Lucyfer wyzwolicielem. Stąd takie myślenie jest myśleniem Antychrysta, odpowiada bowiem strukturze kontrinicjacji, inwersji, przedefiniowania, parodii i profanacji. Św. Jan Apostoł demaskuje tę gnostycką inwersję. W taki sposób gnoza działająca na poziomie zmysłowouczuciowym kolektywnej nieświadomości poszerza zakres "przymierza nieprawości", o którym pisał J. M. HoeneWroński. Łagodny spisek Wodnika (M. Ferguson) realizuje się poprzez otwarte mediumistycznie umysły sterowane przez Wyższe Inteligencje upadłych aniołów nazywanych często mistrzami, kosmitami, mędrcami, w każdym jednak przypadku przejawiającymi rzekomo boską wiedzę, a w istocie tylko ponadludzką. Ta "boskość" duchów zła, czczona przez ich wyznawców, rozsiewa antykościoły oddziaływujące jak czarne dziury niszczące energię ludzkiej miłości zamienionej na namiastki seksualizmu. Kontrinicjacje pomnażają wyznawców zła, którzy wsączając jego "piękną stronę" (J. Michaelsen) w estetycznej manipulacji podtrzymywanej potęgą elektronicznych mediów, rodzą kolejnych kapłanów nowej pseudoreligijnej estetyki.
 
Dokument watykański na temat New Age Jezus Chrystus dawcą wody żywej z 2003 roku wyraźnie rozgranicza dwie duchowe drogi: theosis (gr.), czyli drogę przebóstwienia z Łaski (nawiązując tu do tradycji mistycznej chrześcijaństwa wschodniego czy też greckiego, wspólnej dla prawosławia i katolicyzmu) oraz drogę odkrywania w sobie "boga wewnętrznego" z natury, co jest istotą duchowej tradycji gnozy i gnostyckiej antropologii.
 
ks. Aleksander Posacki SJ
 
Zobacz także
Andrzej Solak
Kiedyś, na francuskiej Riwierze, policja prowadziła obławę na handlarzy narkotyków. Było gorąco – jakiś "diler" zaczął strzelać, policjanci odpowiedzieli ogniem. Z "dilera" zostały tylko strzępy. Nieboszczyk okazał się być arabskim imigrantem... W następnych dniach arabska dzielnica miasta stała w ogniu. Na ulice wyległy tłumy śniadolicych wyrostków, aby – jak to określiły "postępowe" media – "zaprotestować przeciw brutalności policji"...
 
Ks. Henryk Skoczyłaś CSMA
Pobożny i sprawiedliwy Hiob, dotknięty cierpieniem i trudem życia, zadaje sobie pytanie: „Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka?". Także w życiu Chrystusa dostrzegamy ogrom trudu i cierpienia. Widzimy, jak ciągle podejmował walkę z trzema siłami zła: szatanem, światem i ciałem. Bowiem szatan, duch tego świata, i ludzka natura, dotknięta zmazą grzechu pierworodnego, to trzy źródła zła, które nieustannie zagrażają każdemu człowiekowi...
 
Józef Augustyn SJ
Zdarza się, że nasza wiara daje nam natychmiastowe niemal ukojenie, radość i pokój. Jednak bywa i tak, że wbrew naszym oczekiwaniom nie przynosi ulgi. Nie radzimy sobie nieraz z życiem mimo codziennej modlitwy i wzbudzanych aktów wiary. Wiara wydaje się zatem nieskuteczna w naszych życiowych zmaganiach...
 
 

ISMCH

___________________
 
 reklama