Maryja promieniuje szczęściem na ciele i duszy i jest naszą ukochaną Matką w niebie, ponieważ jest prawdziwą Matką Syna Bożego. „Niechaj wszyscy chrześcijanie błagają wytrwale Matkę Boga i Matkę ludzi, aby Ona, która swoimi modlitwami wspierała początki Kościoła, także i teraz w niebie, wywyższona ponad wszystkich świętych i aniołów, we Wspólnocie wszystkich Świętych wstawiała się u Syna swego…” (nr 69).

Lud chrześcijański, odmawiając różaniec — modlitwę umiłowaną przez świętych i zalecaną przez Magisterium, „modlitwę o sercu chrystologicznym”, streszczającą niemal całe przesłanie Ewangelii — uczy się od Maryi kontemplować piękno oblicza Jezusa i doświadczać głębi Jego miłości. Różaniec jest dlatego najlepiej i najczęściej praktykowaną medytacją chrześcijańską. 

Nasz Bóg jest Zbawicielem pragnącym nas wyzwalać z węzłów naszych grzechów i uwalniać od skutków poplątanej przeszłości. W tym celu daje nam lampę wiary, która pozwala nam odkrywać Jego drogę. Najlepszym z kolei przykładem wiary jest Maryja, która w obliczu uniżenia swego Syna na krzyżu nie zwątpiła w Jego wielkość. „Oto Matka twoja” (J 19,27) – tymi słowami wypowiedzianymi z krzyża Jezus wskazał całemu Kościołowi dar, jakim jest Jego Matka. Od tej chwili Maryja wstawia się za nami u Boga...

Czasami odmawiamy go bezwiednie, w drodze, czasami w nerwowym uścisku, chcąc prawie wymusić na Bogu cudowne działanie. Z jakim zamysłem powstała modlitwa różańcowa?    Bóg, którego wyznajemy, jest także człowiekiem i ten fakt uznajemy jako niezwykle ważny, a w zasadzie najważniejszy. Dzięki temu staje się On nam bardzo bliski, jest jednym z nas, jest naszym bratem i serdecznym przyjacielem.

W jakim znaczeniu Najświętsza Maryja Panna jest nazywana wzorem dla wyznawców Chrystusa? Czy tylko o Niej można mówić, że stanowi typ nowego człowieka? Z którą „tajemnicą” Jej życia, i z którym „świętem” maryjnym, należy szczególnie wiązać pojęcie wzoru? Czy modlitwa i liturgia Kościoła proklamuje Maryję jako wzór nowego człowieka i – ewentualnie – jaki rodzaj pobożności maryjnej (pietas) kształtuje owa praktyka (lex orandi) oparta na wierze (lex credendi)?

Wszystko postawiłem na Maryję. Kto z nas trafniej określi najściślejszy związek człowieka z Matką Bożą? Rozważając w kończącym się różańcowym październiku zbawcze tajemnice Jej Syna, pamiętajmy o prymasie Polski kard. Stefanie Wyszyńskim, słudze Bożym. Tym, który z Bożej łaski przeprowadził Polskę przez Morze Czerwone komunistycznego ateizmu.

Dzięki słowom św. Jana został nam przedstawiony cudowny obraz: „Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” (Ap 12, 1). Matko, Królowo nasza – każdy Polak tak się do Ciebie zwraca. Jakże naturalny jest to zwrot na polskiej ziemi, ale Tyś nie tylko Polski i Polaków Królową, lecz także Królową nieba i ziemi. Tyś Królową świata i wszystkich ludzi, a zatem każdy może się do Ciebie uciekać, by znaleźć wsparcie i obronę.

W chrześcijaństwie świadomość i wiara, że Maryja została w cudowny sposób przeniesiona do nieba, jest niemal „od zawsze”. To, że mamy relikwie całego szeregu świętych, a nigdy nie było grobu i relikwii Maryi, są tego potwierdzeniem. Poświadcza to też ikonografia: niezliczone na Wschodzie i Zachodzie wizerunki zaśnięcia czy wniebowzięcia Maryi są obecne w sztuce od półtora tysiąca lat.   Z bp. Michałem Janochą rozmawia Irena Świerdzewska

Wśród wielu tytułów, pod jakimi Kościół czci Maryję, jest też „Matka kapłanów”. Kościół w Polsce miał dwóch wielkich kapłanów, którzy dawali świadectwo swej synowskiej relacji z Matką Bożą: Stefana Wyszyńskiego i Karola Wojtyłę. W katolickiej mariologii znajdujemy jednak jeszcze coś innego, a mianowicie ideę „maryjnego kapłaństwa”, a nawet przypadki nazwania Maryi „kapłanem”. Czy to błąd wynikający z „pobożnej przesady”, czy też jest w takich sformułowaniach jakiś głębszy, poprawny sens?

Matka – życie – miłosierdzie – powołanie – wdzięk cnót... W słowach tych nie tylko zapisana jest słodycz, ale nade wszystko cenne wartości, które gorliwie pielęgnowane i chronione rozkwitają w ogrodzie Bożych doświadczeń niczym najpiękniejsze kwiaty.