logo
Poniedziałek, 25 października 2021 r.
imieniny:
Ingi, Maurycego, Sambora, Darii, Blanki, Gaudentego – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
___________________
 
 reklama
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 

Zaprenumeruj medytację


Medytacja tygodnia


 

XXX Niedziela Zwykła, rok B

 

24 października 2021 r.

 

 

I  Lectio: 
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

 
Gdy Jezus razem z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. Ten słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: "Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną". Wielu nastawało na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: "Synu Dawida, ulituj się nade mną". Jezus przystanął i rzekł: "Zawołajcie go". I przywołali niewidomego, mówiąc mu: "Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię". On zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się i przyszedł do Jezusa. A Jezus przemówił do niego: "Co chcesz, abym ci uczynił?" Powiedział Mu niewidomy: "Rabbuni, żebym przejrzał". Jezus mu rzekł: "Idź, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą".
 
(Mk 10,46-52)
 
 

II  Meditatio: 
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?"

 

W dzisiejszej Ewangelii spotykamy Bartymeusza, niewidomego żebraka z okolic Jerycha. Bartymeusz był niewidomy, nie widział, i nie mógł zobaczyć przechodzącego Jezusa, ale Jezus mógł go zobaczyć. Bartymeusz, żebrak nie chciał, jak dowiadujemy się z Ewangelii, od Jezusa pieniędzy, jedzenia, on chciał zdecydowanie czegoś więcej, pragnął odzyskać wzrok i tylko Jezus mógł tego dokonać, ten wzrok mu przywrócić. Bartymeusz, niewidomy żebrak pokonał w sobie pokusę zniechęcenia, którą mu próbowali zaaplikować niektórzy z towarzyszących Jezusowi. Nie zamilkł. On wołał. On wołał, przywołując Jezusa a Jezus go usłyszał i przywołał do siebie. Kiedy dokonał się cud uzdrowienia Bartymeusz nie podziękował Jezusowi za dar przywróconego wzroku i poszedł sobie w swoją stronę. On poszedł za Jezusem. Nie wiemy jaki odcinek drogi za Jezusem przemierzył, może nie długi, ale w sercu podążał za Nim zapewne już do końca życia.


Czy ja w życiu podążam za Jezusem, realizuję wytyczne zwarte w Jego Ewangelii i czynię to na stałe a nie jak mi się przypomni? Czy dziękuję Bogu za dar wzroku? Czy dobrze go używam? Czy ten dar szanuję, dbam o swoje oczy? Czy to na co patrzę i jak to czynię jest miłe w oczach Bożych? Czy wołam z tymi, którzy wołają o Bożą pomoc, wołam za tych, którzy z tego wołania zrezygnowali, tracą wiarę w Boże wsparcie, którzy dali się przekonać, że Bóg się nimi nie interesuje? Czy oczyszczam mój wzrok, moje patrzenie z tego co złe, egoistyczne, poniżające innych? Czy tylko przywołuję Pana Jezusa czy też daję się Jezusowi przywołać? Czy szanuję ludzi ociemniałych, słabowidzących, pomagam im na miarę moich możliwości?


Pomodlę się za wszystkich, którzy niosą pomoc ludziom ociemniałym, słabowidzącym. Pomodlę się za tych, którzy wprawdzie mają dobry wzrok, ale źle go wykorzystują. Za wszystkie ośrodki, w których ludzie ociemniali, słabowidzący otrzymują skuteczną pomoc i opiekę. O ustanie pandemii.

 

III  Oratio: 
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

 
Doprawdy, dzień jeden w przybytkach Twoich
lepszy jest niż innych tysiące:
wolę stać w progu mojego Boga
niż mieszkać w namiotach grzeszników...
(Ps 84, 11)
 
IV  Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie

 

***

 
  

   

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej,
autor książek:
    
   
   

Poznaj lepiej praktykę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina
Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
Zaprenumeruj medytację
 

 

Copyright (C) www.Katolik.pl 2000-2021



Patron Dnia



św. Gaudenty
biskup

Urodził się w Brescii we Włoszech w połowie IV wieku. Kształcił się pod kierownictwem św. Filastriusza biskupa Brescii, a po jego śmierci został w roku 387 konsekrowany na biskupa Brescii. Był znakomitym kaznodzieją, swoją diecezją rządził roztropnie i z pokorą, dając wiernym natchnienie do naśladowania Boskiego Mistrza. Zmarł około 410 roku.

jutro: św. Demetriusza

wczoraj
dziś
jutro